مجازی سازی CPU
مجازی سازی cpu یک شبیه ساز نیست و ما نباید شبیه ساز را با مجازی سازی اشتباه بگیریم در شبیه ساز همه کار توسط نرم افزار شبیه سازی انجام می پذیرد،در این حالت سخت افزار ماشین مجازی به صورت کامل شبیه سازی میشود و ماشینهای مجازی به صورت کامل میتوانند روی هر نوع معماری نصب و اجرا گردنند.
مجازی سازی Cpu در کارایی بسیار تاثیر دارد لذا دسترسی ماشین های مجازی به cpu به صورت مستقیم انجام می پذیرد و در واقع شبیه سازی یا همان Simulation رخ میدهد. هایپروایزر تنها در زمان ایجاد vm دستورات را از طرف vm و با واسطه اجرا میکند.
اما زمانی که ماشین های مجازی درEsxi اجرا می شوند ممکن است برای دریافت منابع با هم رقابت نمایند و زمانی که رقابت بر سر Cpu رخ دهد Esxi پردازنده های فیزیکی را برای تمامی ماشین های مجازی برش زمانی می دهد و همه ماشین های مجازی بر اساس برش زمانی که در هاست برای آنها در نظر گرفته است میتوانند به Cpu دسترسی داشته باشند نکته قابل توجه اینجاست که هر ماشین مجازی از حداکثر تعداد Cpu مشخص شده خود می تواند استفاده کند.
استفاده از حافظه فیزیکی و مجازی ها
در محیط های غیر مجازی,OS یا همان سیستم عامل تمام حافظه فیزیکی را به خود اختصاص میدهد زمانی که برنامه ای شروع به اجرا شدن می کند از یک واسطه ای که توسط OS فراهم شده است برای تخصیص و یا آزاد سازی حافظه مجازی در حین اجرا استفاده می کند حافظه مجازی یا Virtual Memory یک تکنیک مفید می باشد که اکثر OSها از آن بهره می برند و تقریباً همه Cpu های مدرن دارای سخت افزاری برای پشتیبانی از حافظه مجازی میباشند.
حافظه مجازی یک فضای آدرس دهی مجازی یکپارچه ای را برای نرم افزار ایجاد می کند در واقع با استفاده از این تکنیک لزومی ندارد داده ها به صورت فیزیکی در کنار یکدیگر قرار بگیرند و میتوان آنها را بر روی سطح حافظه توزیع نمود این تکنیک برای file,swap,mapping,process protection در کامپیوتر های پیشرفته مورد استفاده قرار میگیرد.
شبکه فیزیکی و مجازی
اجزای تشکیل دهنده شبکه در Vmware به دو دسته تقسیم می شوند:
۱- Virtual Network یا کارت شبکه مجازی که ماشین ها می تواند چندین کارت شبکه مجازی داشته باشند.
۲- Virtual Switch یا همان سوییچ مجازی که ارتباط ماشین ها را با یکدیگر بر روی یک هاست برقرار میکند.
میتوان از طریق سوئیچ مجازی ماشین ها را به یکدیگر و یا شبکه های بیرونی متصل کرد. سوییچ های مجازی همانند سوئیچ های واقعی فریم ها را در لایه Data Link ارسال میکنند.
در یک هاست می توان چندین سوئیچ مجازی ایجاد کرد،سوئیچ مجازی از طریق شبکه Outbound هاست به شبکه خارجی متصل میشود در سوئیچ های مجازی قابلیت یکی کردن چندین کارت شبکه مجازی وجود دارد و شبیه به NIC Teaming میباشد که باعث افزایش پهنای باند و تحمل پذیری خطا می شود.
سوییچ های مجازی همانند سوییچ های فیزیکی می باشند، یعنی اینکه مثلا iptable خودش را دارا میباشد و هر مقصدی که در سوئیچ مجازی در نظر گرفته می شود فقط با پورت هایی در همان سوئیچ مجازی که فریم متعلق به آنجاست تطابق داده می شود بدین ترتیب این قابلیت امنیت را در سطح سوئیچ مجازی افزایش میدهد.سوئیچ ها از ویلن در سطح پورت سوئیچ پشتیبانی می کنند و هر پورت می تواند به عنوان Access و یا Trunk پیکربندی شود و دسترسی را برای یک یا چند ویلن فراهم کند.
پایان قسمت سوم.
قسمت دوم – چرا باید از ماشین مجازی استفاده کنیم؟
“اگر بر این باورید که با نقض قانون کپیرایت، وضعیتی بهتر در انتظارمان خواهد بود، بدون ذکر نامِ نویسنده و منبع، مجاز به انتشار مطالب هستید. “